Uwagi Ogólne do nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji
Projekt z dnia 1 września 2003 r.

1. Projekt nadal zawiera propozycje rozwiązań wykraczające poza wymogi dostosowania prawa do standardów UE, a należące do zagadnień funkcjonowania KRRiT i mediów publicznych, które to zagadnienia powinny być regulowane odrębnie i kompleksowo. Takimi przepisami są art.8 i art.50. ponadto poza konieczność unifikacji wychodzą propozycje zmian art.4; 16b-16c, 35, 40b.

2. Proponuje się nieprzejrzyste, konfliktogenne definicje, wprowadza pojęcia niezdefiniowane, które przez swoją nieostrość są co prawda dogodne dla omijania prawa, lecz dają również swobodę interpretacyjną władzom publicznym, a w szczególności KRRiT dla dyskrecjonalnych ocen i sankcji, także przy udzielaniu koncesji. Do takich przepisów należy zaliczyć art.1a ust.3, art.4 pkt 1c, 7, 11, art.15b ust.2-5 art.18 ust.4 i 5.

3. Wprowadza się upoważnienia dla KRRiT do wydania rozporządzeń z naruszeniem wymogów Konstytucji i zasad prawidłowej legislacji, uprawniając do regulacji przekraczających zakres dopuszczalny dla rozporządzeń lub dających możliwość, według swobodnego uznania, ingerowania w prawa i obowiązki oraz wolności nadawców bez dostatecznych podstaw i wskazówek ustawowych. Nieostre delegacje stają się podstawą do różnych presji i stosunków korupcjogennych. Dotyczy to upoważnień zawartych w art.15 ust.6; art.17 ust.8 i art.50 ust.5.

4. Wadliwe propozycje zapisów dotyczących reklamy i sponsorowania, (art.4 pkt 7 i 11, 16b, 17) zamiast uczynić czytelniejszymi podmiotowo i przedmiotowo dotychczasowe przepisy i zapewnić ich przejrzystość, prowadzą do dalszych niejasności, sporów i mnożenia wykładni, dając administracji, KRRiT pole do swobodnego uznania i kierowania się innymi niż merytoryczne przesłankami.

5. Aczkolwiek celowe i co do zasady słuszne są propozycje zawarte w art.50 dotyczące regulacji przejrzystości w zakresie dysponowania środkami publicznymi, w tym z abonamentu przez KRRiT i nadawców publicznych, wymagają jednak doprecyzowania od strony merytorycznej i legislacyjnej.