Uzasadnienie Stanowiska Rady Konsultacyjnej CMWP do rządowego projektu zmiany ustawy o radiofonii i telewizji
(Druk sejmowy nr. 341 -A)


1. Projekt ustawy w brzmieniu autopoprawki Rządu nie uwzględnia dotychczasowych zastrzeżeń, wniosków i postulatów organizacji i instytucji funkcjonujących w obszarze mediów m.in. ograniczania do niezbędnego minimum aktualnego przedmiotu nowelizacji, przez wydzielenie do dalszych prac odrębnej regulacji publicznych mediów i odrębnej regulacji instytucji KRRiT przy szerszym udziale czynnika społecznego i publicznej dyskusji.

2. Nowelizacja projektu nie tylko, że nie ograniczyła pozakonstytucyjnych zadań KRRiT, ale wręcz je rozszerza i umacnia, a szczególnie rolę decyzyjnego organu koncesyjnego i reglamentacyjnego, o stricte administracyjnych zadaniach. Tym samym KRRiT staje się typowym organem władzy wykonawczej. Jest to sprzeczne z konstytucyjną rolą KRRiT (art. art. 10 i 213 Konstytucji RP).

3. Zamiany nowelizacji zaproponowane przez Rząd w zakresie zadań KRRiT, reglamentacji działalności rediowotelewizyjnej, multipleksu, a także wydawniczej i telekomunikacyjnej przez sposób i zakres ograniczeń działalności, naruszają zasady Konstytucji RP, a w szczególności demokratycznego państwa prawnego, legalizmu, trójpodziału władz, wolności działalności gospodarczej i równości (art. art. 2, 7, 10, 20, 22, 31 i 213).

4. Podjęta próba wprowadzenia nowych definicji, w nowy sposób przedstawianych w autopoprawce, częściowo idzie w dobrym kierunku, lecz jest daleko niewystarczająca, nadal niektóre definicje są wadliwe, a mając na uwadze propozycje nowych rozwiązań, brak jest definicji wprowadzanych nowych pojęć. Dla czytelności regulacji i uporządkowania aparatury pojęciowej, tak aby w sposób trwały mogła służyć regulacjom i opisowi zjawisk w obszarze audiowizualnych mediów, konieczne jest dopracowanie definicji m.in. programu, sygnału multipleksu dostępu warunkowego, operatora, mediów lokalnych, rozpowszechniania, rozprowadzania i wprowadzenie szeregu nowych istotnych dla opisu nowych zjawisk, które chce się objąć normami proponowanych regulacji.

5. Tylko nieporozumieniem można nazwać i uzasadnić zaproponowany model reglamentacji, kryteria przyznawania i odmowy koncesji, rolę UOKiK przy koncesjach radiowo-telewizyjnych, jak i rolę KRRiT przy reglamentacji multipleksu. Poszerzenie uznania administracyjnego przy udzielaniu przywileju działalności (art. 36 - 36c i art. 40c-40e), dyskrecjonalności ustalania warunków i zakresu ograniczeń lub obowiązków nadawców, rozpowszechniających lub rozprowadzających sygnał (art. 37-38, art. 53 w zw. z art. 15-18), narusza nie tylko Konstytucję RP, ale i zasady logiki oraz zwykłej uczciwości, nie mówiąc już o etyce sprawowania władzy. Pozorne, rozbudowane procedury i regulacje są tylko przykrywką, osłaniając uprawnienia dla swobody przy wyborze i eliminacji nadawców, wyboru opcji programowych oraz narzucania warunków i ograniczeń dla treści programów naruszając przez to wolność słowa, przepływu informacji, wyrażania poglądów.